|
|
|
|
|
"...sołtystwo w Szymanczowej zostało, jak się zdaje, przez zarząd klucza strzeszyckiego zniesione, a osada przyłączona do Jaworznej"
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Powstanie wioski
Z nazwą wsi Jaworzna spotykamy się stosunkowo dość późno, bo dopiero w dokumencie erekcyjnym Beneficjum Ujanowickiego z r. 1526. Historyk Długosz nie zna jeszcze Jaworznej; zamiast niej wymienia on w Liber Beneficjorum inną wioskę o nazwie "Schymanczowa" (Szymanczowa), która w dokumencie erekcyjnym nazywa się Wola Szymancowa, a w odpisie dokumentu, znajdującym się w Archiwum Konststorza w Krakowie, pochodzącym od archidiakona sądeckiego, ks. Januszowskiego, czytamy Szumalcowa. Prawdopodobnie osada ta , leżąca nad Łososiną i obejmująca może część dolnej Jaworznej, od założyciela jakiegoś Szymona, nazywała się Wolą Szymońcową czy Szymańcową. Wola Szymancowa występuje jeszcze w 1605 r., kiedy to Sebastian Lubomirski brał w dzierżawę od Konwentu Starosądeckiego klucz strzeszycko-żbikowiecki. W 1623 r. p. Adam Laskowski wydzierżawił na lat 9 sołtystwa w Kamionce i Szymanczowej. Następnie sołtystwo w Szymanczowej zostało, jak się zdaje, przez zarząd klucza strzeszyckiego zniesione, osada przyłączona do Jaworznej. W metrykach bowiem ślubów parafii ujanowickiej, datujących się od 1662 r. nie znajdujemy już Szymanczowej, lecz tylko Jaworzną. Widocznie zatem nazwa Woli Szymanczowej wyszła z użycia około XVII w. i zupełnie zaginęła, że nie przechował się o niej nawet ślad w tradycji miejscowej.
Szymanczowa u Długosza
O wiosce tej wspomina Długosz dwukrotnie, mianowicie: raz przy uposażeniu parafii Ujanowice drugi raz przy uposażeniu klasztoru starosądeckiego. W celu poznania stanu ekonomicznego tej zaginionej wioski, należącej niegdyś do parafii ujanowickiej, przytoczymy tu w przekładzie polskim obszerniejszy tekst, wyjęty z księgi II. Brzmi on jak następuje: "Szymanczowa, wieś należąca do parafii kościoła ujanowskiego. Jest ona własnością zakonnic. Znajduje się w niej jeden łan
|
|
|
|
|
|